بهترین مکان ایران
1) سوباتان
2) باداب سورت

3) جواهردشت



چَمِستان یکی از شهرهای استان مازندران است.
این شهر مرکز بخش چمستان از شهرستان نور می باشد. جادهای به شکل نیمدایره (نعل) چمستان را به نور و آمل وصل می کند. این شهر دارای شهرداری، بخشداری، دادگستری، سایر ادارات و دوایر دولتی، امکانات گازکشی، کتابخانه، عمومی، سینما، و کانون فرهنگیتربیتی است.
نام چمستان را برخی دگرگونشدهٔ چمنستان و برخی دگرگونشدهٔ چمازستان دانستهاند. چماز نام نوعی سرخس است.
ارتفاع چمستان با سطح دریا نسبت به آبادیهای دیگر تحت پوشش آن بیشتر است.
روستای ییلاقی لاویج دارای آب گرم طبیعی در ۲۵ کیلومتری جنوب چمستان، پارک جنگلی کشپل، بخش قدیمی آبادی هلاپون و شهر فراموششدهٔ واتاشان از نقاط دیدنی پیرامون شهر چمستان هستند.
چمستان یکی از بخشهای شهرستان نور باچشم انداز بسیارزیبا درحاشیه جنگلهای انبوه همچنان سرو قامت برافراشته از طبیعت سرسبزشمال که در فاصله ۱۵کیلومتری نوربا جاده آسفالته و به ایزدشهر با جاده 10 کیلومتری شوسه و۲۵ کیلومتری آمل با جاده آسفالته و ۹۰ کیلومتری ساری مرکز استان و حدود ۱۸۰کیلومترباتهران واقع گردیده است که حدودمشخصات واربعه آن از شمال وغرب به شهرستان نور واز جنوب به بخش بلده وکوهپایه های البرزمرکزی و شرق به شهرستان آمل محدوده می شود ومساحت آن حدود ۱۵۴۷ کیلومتر مربع دارای ۹۶ پارچه آبادی ودرجلگه های هموارکه از جنوب به کوهستان البرز میانی منتهی میگردد.
کوههای مهم : طارم- رودبارک- کنگر- چهار سراو….
طوایف مهم:بلده ای – لونج- کپج- لاویجی- دشتی- لورائی
محصولات مهم بخش کشاورزی : برنج- گندم- جو-سیب زمینی
محصولات دامپروری و پرورش دام وطیور- عسل و تخم مرغ و …
پارک های جنگلی کشپل:این پارک جنگلی در ابتدای ورودی چمستان در قسمت غرب و در محور جاده لاویج قرار دارد، پارکی در حاشیه ی زیبای لاویج رود، با چشمه های پر آب و زلال، امکانات نسبی اقامتی و محل بازی کودکان که این پارک را به تفریگاه مردم منطقه و مسافران غیر بومی تبدیل نموده است.
آب گرم معدنی لاویج :روستای ییلاقی لاویج در ۱۸ کیلومتری جنوب چمستان در میان دره های جنگلی و زیبای البرز قرار دارد.در ابتدای ورودی چمستان از غرب یک مسیر زیبای آسفالته به طرف جنوب که از جاده اصلی منشعب می شود و با عبور از پارک جنگلی کشپل به لاویج ختم می شود.روستای ییلاقی ” لاویج “، یکی دیگر از نقاط ذیذنی و جذاب این منطقه است که از پرطرفدارترین جاذبه های گردشگری این منطقه است که هر سال مسافران زیادی را به این منطقه می کشاند.
آب های گرم لاویج به دلیل خواص بالای درمانی برای دردهای استخوان و مفاصل و بیماری های پوستی همواره گردشگران فراوانی را در تمام فصول سال به خوذ اختصاص داده است، امکاناتی مناسب نیز در آن منطقه برای اقامت و استفاده از آب معدنی ایجاد شده است. با توجه به اینکه جاده چمستان به لاویج از کشپل می گذرد و از میان جنگل عبور می کند ، به همین دلیل فضای دلپذیری را برای گردشگران فراهم می سازد.
فیل سنگی :در مرکز روستای لاویج قطعه سنگ بزرگی وجود دارد که بر اثر عوامل و فرسایش طبیعی به شکل فیل نشسته بر زمین خودنمایی میکند که مسافران از این روستای خوش آب و هوا با این منظره طبیعی و منحصر بفرد دیدن می کنند.(البته بعد از گذر از آب گرم لاویج با حداقل ده دقیقه پیاده روی می توانید از فیل سنگی هم دیدن نمایید. )
مازندران ایران است. شهر نوشهر مرکز شهرستان نوشهر در استان مازندران است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۴۳٬۳۷۸ نفر بودهاست .
قدیمیترین نام نوشهر سنگ تجن میباشد.آغاز شکل گیری نوشهر از روستای گردکل و منطقه شهر پشت بوده است که در مجاورت رودخانه گردکل در شمال مسیر راه سرتاسری کناره قرار داشته است . در زمان قاجار به لحاظ نزدیک بودن این روستا به دریا و مناسب بودن ساحل آن جهت پهلوگیری شناورهای تجاری مورد توجه شخصی بنام خاچیک قرار گرفت . و این منطقه محل مناسبی برای مبادله و حمل و نقل کالا میان ایران و روسیه شوروی و سبب رونق فعالیتهای مختلف اقتصادی گردید . پس از مدت زمانی مورد توجه حبیب اله خان سردار خلعتبری تنکابنی(پدر سپهسالاراعظم تنکابنی؛ درآن زمان نوشهربامحوریت کجورقسمتی ازتنکابن محسوب میشد.) قرار گرفت که بجهت آغاز فعالیتهای عمرانی به حبیب آباد معروف شد سپس به دهنو و در سال ۱۳۱۸ هجری شمسی و در زمان پهلوی اول با ایجاد بندر نوشهر و یک سلسله اقدامات عمرانی با هویت شهری در کنار بافت روستائی به نوشهر تغیر نام یافت . بنابراین علل عمده استقرار و پیدایش شهر نوشهر در این منطقه را میتوان وجود رودخانههای متعدّد، نزدیکی آن به دریا، کوتاه بودن فاصله اش به تهران و موقعیت مناسب ساحل آن برای پهلوگیری شناورهای تجاری و حاصلخیزی اراضی اطرافش دانست. یکی از روستاهای توریست پذیر در این شهرستان روستای شوفسکاج است.
نوشهر در طول جغرافیایی ۵۱٫۳۰ درجه شمالی و ۳۶٫۳۹ درجه شرقی فرار دارد. شهرستان نوشهر از شمال به دریای خزر، از جنوب به رشته کوههای البرز، از شرق به شهرستان نور و از غرب به شهرستان چالوس متصل است . ارتفاع آن از سطح دریا ۲٫۹− متر است. نوشهر دارای دو بخش مرکزی و کجور است.
آثار تاریخی و مناطق دیدنی تفریح
جمعیت و جغرافیای
چالوس بر اساس آمار سال 1385 و رشد طبیعی ،جمعیت شهرستان حدود 126 هزار نفر بوده که 54%شهرنشین و 46%روستانشین بوده و رشد سالانه جمعیت این شهرستان 1.7 درصد است .
جمعیت شهرستان چالوس تا پایان سال 89 به تعداد 127105 نفر می باشد که 64990 نفر مرد و 62115 نفر زن می باشد از این تعداد 67286 نفر شهری وتعدا 59819 نفر روستایی می باشند .
مساحت شهر چالوس اکنون«20/10/1390» 18647592 متر مربع است و محدودهی خدمات شهری از سمت شمال تا دریا، از سمت جنوب تا کمربندی چالوس- نوشهر. از شرق تا رودخانهی «گنداب رود[1]»و از ناحیهی غرب تا کمربندی چالوس به عباسآباد (تنکابن) گسترش یافته است.
شهرستان چالوس از شرق با شهرستان نوشهر، از غرب به سامان شهرستان تازه تا سیس عباسآباد (شهر کلارآباد) و از جنوب به حوزهی شمالی آبریز البرز میانی ،یعنی سامان استان البرز محدود است که خط جدا کنندهاش از فراز بلندترین قلههای شمال تالقان میگذرد.
ذکر این نکته چندان به دور از موضوعیت نیست اگر گفته شود تالقان اکنون قسمتی از استان نوتاسیس البرز است، زمانی نه چندان دیرگاه (به مقیاس تاریخ) در محدودهی جغرافیایی رستمدار (رسمدله rəssam dələ ) قرار داشت.
بر اساس آخرین یافتههای باستانشناسی ازتپهکلار سکونت انسان ابزارمند دست کم از تاریخهزارهی دوم پیش از میلاد به اثبات رسیده است. سابقا مردم شهرستان چالوس به گویش تبری کلارستاقی سخن میگفتند که تاکنون نیز کما بیش این وضع پایدار ماند. اگر چه بخش قابل توجهی از ساکنان قسمت جلگهای به زبان گیلکی و بخشی دیگر به زبان کردی تکلم میکنند که به دلیل درآمیختگی فرهنگی از غلظت آن کاسته و جریان به سمت زبان غالب (فارسی)پیش رفته است. زبان تبری کلارستاقی گویشی شفاهی است و آثار مکتوب اندکی از خود بر جای نهاد.
چالوس و تقسیمات کشوری:
طبق آخرین تقسیمات کشوری سه بخش به عنوان سه رکن اساسی، لوای سازهی شهرستان چالوس را برافراشتهاند.

رامسر غربیترین شهر استان مازندران است و در شمال ایران قرار دراد
این شهر که پیش از این سخت سر نام داشت، از سمت شرق با تنکابن، از غرب با چابکسر، از جنوب با رشته کوههای البرز و از سمت شمال با دریای خزر همجوار است.

رامسر در تابستان آب و هوایی گرم و مرطوب و در زمستان سرد دارد. مجاورت با جنگل و دریا به این شهر زیبایی خاصی بخشیده است.
این شهر دارای مناطق ییلاقی بسیار زیبا و خوشآب و هوا است. محصولات عمده رامسر برنج، مرکبات و چای است.
شهرستان رامسر در دامنه جنگلی و زیبای البرز و سواحل زیبای دریای خزر با برخورداری از انوع جاذبههای گردشگری و امکانات اقامتی، پذیرایی و تفریحی با لقب عروس شهرهای ایران به عنوان قطب مهم گردشگری در کشور شناخته شده است.
قلههای مخروطی شکل، باغات مرکبات، چای، مزارع برنج، ساحل زیبا، مناطق ییلاقی خوش آب و هوا، منابع فراوان آبهای گرم معدنی، فرودگاه و هتلهای قدیم و جدید این شهر را به یکی از شهرهای پر گردشگر تبدیل کردهاست.